Glazen muiltjes

Ok, Assepoester is wat out-dated, en zo mogelijk de minst geëmancipeerde prinses waar Disney een film aan weidde. Ze legt zich min of meer neer bij haar lot en heeft uiteindelijk een prins nodig om daaraan te ontsnappen. Maar het principe: ‘te herkennen aan de fantastische schoenen’ kunnen we van harte onderschrijven. Schoenen zijn nu eenmaal heel belangrijk. 20 paar in je bezit hebben en er af en toe van dromen is niets om je voor te schamen. Het zou alleen wel fijn zijn als, wederom volgens het glazen muiltjes principe, de boel een beetje transparant was. En dat is het jammer genoeg nog zelden.

Tot een paar maanden geleden was ik ervan overtuigd dat duurzaamheid de wereld van de schoenen nog niet bereikt had. Ik wist van Veja, een fantastisch sneaker merk, maar ik had geen goed en verantwoord adresje voor schoenen die ik naar mijn werk of voor een avondje uit aan kon. Pumps en laarzen moest ik dus nog altijd op de ‘gewone’ markt kopen (wat een raar woord eigenlijk, voor al het leed en de milieuschade die erbij komen kijken). Tot ik mijn exemplaar van Talking Dress er eens op nasloeg. Daar vond ik: Beyond Skin. Het was beyond my wildest dreams. Een vegan schoenenmerk dat lokaal (in Spanje) produceert. En met een look waar ik me het liefst iedere dag in zou hullen. Hun verhaal was een eyeopener voor me, en daarom deel ik het graag met jullie.

Lucy Black Brogues, Beyond Skin (99 Euro)

Beyond Skin bestaat al behoorlijk lang: in 2001 werd het opgericht in het Verenigd Koninkrijk. Het aanvankelijke idee was om de productie binnen de landsgrenzen te laten plaatsvinden, maar dat legde een pijnlijk probleem bloot: er waren bijna geen schoenenfabrikanten meer te vinden in heel het VK. Triest, maar waar. Sterker nog, de paar dappere volhouders die Beyond Skin wel vond, sloten vaak na enkele jaren hun deuren. Beyond Skin bleef werken met één bedrijf dat het wel volhield, maar voor de grootschaliger orders weken ze uiteindelijk uit naar Spanje. Om bij de glazen muiltjes metafoor te blijven: lokale productie bleek een uiterst breekbare aangelegenheid.

Gelukkig werd Beyond Skin niet door een prins, maar door een hardwerkende actrice gered: Natalie Portman ontdekte het merk en gaf het de naamsbekendheid die het verdiende. In V for Vendetta droeg ze, jawel, Beyond Skin. Daarna volgden features in de grote modetijdschriften, en stroomden de orders binnen.

Dogtooth Alexis Heels, Beyond Skin (99 Euro)

De materialen die Beyond Skin gebruikt komen uit Italië en Spanje. Beyond Skin kiest voor faux-leather, en voor satijn waar geen zijderups aan te pas komt. De schoenen bevatten zo veel mogelijk gerecycled materiaal (vaak rond de 70%), en het bedrijf is de enige in de schoenensector die gerecycled plastic gebruikt voor schoenen die niet in de categorie ‘plastic look’ vallen. In tegenstelling tot veel andere aanbieders, op wiens website bar weinig te lezen valt over de productiemethode, heeft Beyond Skin alle details hier voor je op een rijtje gezet.

Ik vind het fantastisch dat Beyond Skin haar droom waar heeft kunnen maken. Maar de uitdagingen waar het bedrijf voor kwam te staan geven wel aan hoe ongewoon het nog is om schoenen op een eerlijke manier te produceren. En dat terwijl juist een merk als dit zo veel meer aandacht verdient. Het is eigenlijk een beetje de Assepoester onder de schoenenmerken: lang overschreeuwd door haar boze stiefzusters, maar haar eerlijke geluid wint uiteindelijk. En, niet onbelangrijk: daar kwam geen prins aan te pas!

Geschreven door

1 reactie

  • Anne-Floor

    Looks like a great brand! Thanks for the hunt for fair shoes! 🙂
    I recently bought 2 pairs of fairly classy shoes at TOMS, which I think is also doing pretty good at the sustainability-targets. (They even have this program called 1-for-1, meaning that for every pair you buy they’ll give one to a child in need).

    Hugs!

Laat een reactie achter